Zorgpad
Ontsteking van het hartzakje
Pericarditis is een ontsteking van het hartzakje. Deze ontsteking kan plotseling of langzaam ontstaan. De behandeling van pericarditis hangt af van de oorzaak van de aandoening.
Het hartzakje is een stevig dubbel vlies rondom het hart. Tussen de twee lagen zit een klein beetje vocht. Hierdoor glijden de lagen gemakkelijk langs elkaar. Het hartzakje beschermt het hart tegen infecties en overbelasting.
Symptomen en oorzaken
Symptomen en oorzaken
Symptomen
Bij acute pericarditis kunnen de volgende klachten voorkomen:
- Felle pijn in de borststreek. De pijn neemt toe bij bewegen, inademen of plat liggen
- In het begin koorts of een gevoel van griep
- Kortademig of benauwd zijn
De klachten bij chronische pericarditis zijn:
- Kortademigheid
- Hoesten
- Vermoeidheid
- Vochtophoping in de buik en benen
- Chronische pericarditis is meestal niet pijnlijk
Oorzaken
Er kunnen verschillende oorzaken zijn
- Virusinfectie (bijvoorbeeld na griep of verkoudheid)
- Openhartoperatie
- Hartinfarct
- Bacteriële infectie (zeldzaam)
- Andere ziekten
- Soms blijft de oorzaak onbekend
Onderzoek en diagnose
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Om pericarditis vast te stellen, luistert de arts naar het hart. Een knisperend geluid kan wijzen op pericarditis. Dit geluid ontstaat door het bewegen van het ontstoken hartzakje langs de hartspier.Hartfilmpje
Bij een hartfilmpje (Ook wel ECG genoemd) worden de elektrische signalen die het hart afgeeft, in een grafiek weergegeven. Een hartfilmpje geeft een indruk of het hart goed werkt. De cardioloog kan van de grafiek aflezen hoe het hartritme is. Ook is het soms mogelijk om van de grafiek af te lezen of u ooit een hartinfarct heeft doorgemaakt. Verder geeft de grafiek informatie over de grootte van het hart en hoeveel zuurstof het hart krijgt.
Het maken van een hartfilmpje is een eenvoudig onderzoek zonder risico’s. Het duurt slechts enkele minuten en doet geen pijn. U krijgt hiervoor een aantal elektroden op de huid geplakt. Die elektroden kunnen het elektrische signaal van het hart opvangen. Ze worden met het ECG-apparaat verbonden. Het ECG-apparaat geeft de elektrische activiteit van het hart in een grafiek weer. De elektroden worden met plakkertjes op de borstkas bevestigd.
De arts krijgt de uitslag in een grafiek op papier. Een hartfilmpje geeft alleen een eerste indruk. Als uit het hartfilmpje blijkt dat er mogelijk iets aan de hand is met uw hart is er meestal verder onderzoek nodig.Echocardiogram
Bij een echo-onderzoek van het hart wordt uw hart in beeld gebracht met behulp van geluidsgolven. De echolaborant van de hartfunctieafdeling plakt een aantal elektroden met plakkertjes op uw borst. Deze meten de elektrische signalen die uw hart uitzendt. Met het echoapparaatje kijkt de laborant vervolgens tussen de ribben door naar het hart. Het echoapparaatje verzendt en ontvangt de geluidsgolven die worden vertaalt naar beelden op een monitor. Sommige weefsels en structuren laten meer geluidsgolven door dan andere weefsels. Hierdoor zijn er verschillende tinten zwart, wit en grijs op het scherm te zien.
Doppler
De dopplertechniek wordt gebruikt om de stroomsnelheid van uw bloed te meten. De bloedlichaampjes weerkaatsen de geluidsgolven en afhankelijk van de stroomsnelheid wordt dit in een hoger of lager geluid omgezet.
Uit de toonhoogte wordt de snelheid en de richting van de bloedstroom afgeleid. Deze geluiden maken dus deel uit van het gehele onderzoek. Het onderzoek geeft veel informatie over de anatomie van het hart, de pompfunctie, de werking van de hartkleppen en zelfs over de doorbloeding van het hart.Behandelmogelijkheiden
Welke behandelmogelijkheden zijn er?
De behandeling van pericarditis hangt af van de oorzaak. De behandelmogelijkheden zijn:
- Pijnstillers
- Ontstekingsremmende medicijnen
- Antibiotica bij een bacteriële infectie
- Punctie om het teveel aan vocht weg te zuigen
- Operatie om een deel van het pericard te verwijderen
- voldoende rust nemen en inspanning vermijden
- Bij een virusinfectie is behandeling niet nodig. Het lichaam bestrijdt het virus zelf. Dit kan enkele weken duren. De arts schrijft eventueel pijnstillers en/of ontstekingsremmers voor om de klachten te verminderen