Zorgpad
Trombose en/of longembolie
Bloedstolling beschermt uw lichaam tegen bloedingen. Soms stolt het bloed terwijl er geen bloeding is. Er ontstaat dan een bloedpropje in een bloedvat. Dit noemen we trombose. Trombose kan overal in het lichaam ontstaan. Meestal gebeurt dit in een been (trombosebeen) of in de longen (longembolie). Soms ontstaat trombose in een arm of een bloedvat in de buik.
Er is een verschil tussen trombose in aders en slagaders. Trombose in slagaders kan bijvoorbeeld leiden tot een hartinfarct of herseninfarct. Dit is een andere vorm van trombose, met andere oorzaken en behandelingen.
Onderzoeken
Hoe stellen we de diagnose?
Om vast te stellen of u trombose in uw been heeft, maken we een echo. Hiermee kan de arts zien of er een bloedprop in een ader zit. Denkt de arts dat u een longembolie heeft? Dan krijgt u meestal een CT-scan van uw longen. Voor dit onderzoek krijgt u via een infuus contrastmiddel toegediend. Hierdoor zijn de bloedvaten beter zichtbaar.
Trombose is soms moeilijk te herkennen. De klachten kunnen namelijk ook bij andere aandoeningen voorkomen. Daardoor kan het gebeuren dat u al langere tijd klachten heeft voordat trombose wordt vastgesteld.Behandeling
Welke mogelijkheden heb ik?
Bij trombose krijgt u medicijnen die voorkomen dat uw bloed te snel stolt. Dit noemen we antistollingsmiddelen, ook wel bloedverdunners genoemd. De meeste patiënten krijgen tabletten die DOAC's heten. Voorbeelden zijn apixaban, dabigatran, edoxaban en rivaroxaban. U krijgt een vaste dosering en hoeft uw bloedstolling niet regelmatig te laten controleren. Sommige patiënten krijgen acenocoumarol of fenprocoumon. Bij deze medicijnen moet uw bloed regelmatig worden gecontroleerd. De trombosedienst meet hiervoor uw INR-waarde en bepaalt hoeveel medicijnen u nodig heeft. Soms krijgt u langdurig heparine-injecties.
Behandeling bij een trombosebeen
Bij een trombosebeen kunt u ook een steunkous krijgen. Deze helpt om langdurige vochtophoping in uw been te voorkomen. Meestal kunt u thuis worden behandeld en komt u voor controles naar het ziekenhuis.
Behandeling bij een longembolie
Bij een longembolie wordt u vaak eerst opgenomen in het ziekenhuis. Soms is dit niet nodig en kunt u thuis worden behandeld. Hoe lang u antistollingsmiddelen moet gebruiken, hangt af van de oorzaak van de trombose. Soms is drie maanden voldoende. In andere gevallen moet u de medicijnen langdurig of levenslang gebruiken.
Prognose
Wat zijn de vooruitzichten?
Een longembolie kan levensbedreigend zijn. Dit geldt ook voor een trombosebeen, omdat een bloedprop kan losraken en in de longen terecht kan komen. Als de behandeling is gestart en het grootste gevaar voorbij is, zijn de vooruitzichten meestal goed. Het kan wel maanden duren voordat uw klachten verdwijnen.
Na een trombosebeen kunt u langdurig last houden van uw been. Dit heet het posttrombotisch syndroom. Om de kans hierop te verkleinen, krijgt u een steunkous. Deze draagt u overdag, meestal zes maanden tot twee jaar.
Na een longembolie kan de bloeddruk in de bloedvaten van uw longen verhoogd blijven. Dit heet pulmonale hypertensie. Heeft u na zes maanden nog klachten? Dan onderzoekt de arts of hiervan sprake is.
Voor meer informatie over trombose en longembolie verwijzen wij ook graag naar de volgende pagina's van de trombosestichting en hartstichting: