MRI-scan van het hart

MRI is de afkorting van Magnetic Resonance Imaging. Het is een techniek om organen en weefsels zichtbaar te maken. Het wordt ook wel magneetscan genoemd. Er worden signalen in het lichaam opgewekt en opgevangen door een computer. De computer zet deze signalen om in beelden.
Bij dit onderzoek wordt gebruik gemaakt van een magnetisch veld en radiogolven. Er komt dus geen röntgenstraling aan te pas. Met een MRI kan bijvoorbeeld heel gedetailleerd de structuur van het hartspierweefsel bestudeerd worden, zonder dat daarvoor een operatie nodig is.

Met een contrastmiddel kan zelfs littekenweefsel nauwkeurig in beeld worden gebracht dat ontstaan is door bijvoorbeeld een hartinfarct, een ontsteking of stapelingsziekte. Daarnaast kan ook de hartfunctie bestudeerd worden of kan de ernst van bepaalde klepafwijkingen berekend worden.

De meest voorkomende redenen om een MRI onderzoek te doen zijn:

• Hartfalen, al dan niet met bekende oorzaak.
• Aantonen/uitsluiten vitaal hartspierweefsel na een hartinfarct.
• Aantonen/uitsluiten doorbloedingsstoornissen van het hartspierweefsel.
• Aangeboren hartafwijkingen.

In de volgende situaties kan een MRI niet gedaan worden:

• Patiënten met pacemakers, interne defibrillators, insuline-pompjes of neurostimulatoren.
• Patiënten met vaatclips in het hoofd na een eerder operatie.
• Patiënten met metaalsplinters in de ogen of metaalbewerkers.
• Patiënten met oorimplantaten (geen gehoorprothesen).
• Recente operaties waarbij gebruik is gemaakt van vaatclips of bot- of gewrichtsprothesen.
• Patiënten met ernstige claustrofobie.
   

Aanvullende informatie: